Idę
Idę
Panie, to ja.
Ubrana w sukienkę
utkaną z poplątanych pragnień,
wirujących uczuć i rozedrganych myśli,
idę ku Tobie,
potykając się o kamienie zwątpień.
Ranię stopy o ciernie lęku
i osty smutku,
z sercem ściśniętym bólem nieufności.
Wołam:
Panie, podaj rękę pełną nadziei,
bym mogła dotknąć
Twojej ukrzyżowanej miłości.
Ich gehe
Herr, hier bin ich.
In einem Kleid
aus wirren Träumen, wirbelnden Gefühlen
und zitternden Gedanken gewebt,
komme ich Dir entgegen,
über die Steine der Verzweiflung stolpernd.
Ich zersteche mir die Füße an den Dornen der Angst
und an den Disteln der Traurigkeit,
mit dem Herzen vor Schmerz des Misstrauens
zusammengekrampft.
Ich rufe:
Herr, gib mir die Hand, voller Hoffnung,
damit ich Deine bekreuzigte Liebe
berühren kann.
Dodaj komentarz
Chcesz się przyłączyć do dyskusji?Zapraszam do udziału!